Właścicielka gabinetu medycyny estetycznej skazana za stosowanie podrobionych preparatów

Sprawa, o której poinformował amerykański Departament Sprawiedliwości, stanowi istotny sygnał ostrzegawczy dla całego rynku procedur estetycznych – również w Polsce – dotyczący realnych zagrożeń zdrowotnych i prawnych wynikających z obrotu nieautoryzowanymi produktami.

Sfałszowane preparaty: nieznane stężenie, nieznane ryzyko

Kluczowym elementem przestępstwa było użycie podrobionej toksyny botulinowej oraz wypełniaczy tkankowych, które oskarżona sprowadzała z Chin i Brazylii. Z punktu widzenia bezpieczeństwa pacjenta, sfałszowany produkt jest zupełną niewiadomą. Nieznanym pozostaje zarówno stężenie substancji czynnej (co uniemożliwia kontrolowanie czasu relaksacji termicznej i efektu zabiegowego), jak i skład samego nośnika. Podanie takiego preparatu wiąże się z ryzykiem reakcji immunologicznych, martwicy tkanek, zakażeń bakteryjnych czy grzybiczych, a także trwałych defektów estetycznych, takich jak przemieszczenie się materiału czy powstanie ziarniniaków.

Kluczowa lekcja: weryfikacja pochodzenia preparatu

Dla polskiego pacjenta, ale i dla lekarza medycyny estetycznej, sprawa ta podkreśla absolutną konieczność weryfikacji łańcucha dostaw preparatów iniekcyjnych. W Unii Europejskiej, a więc i w Polsce, legalne preparaty muszą posiadać znak CE i pochodzić z autoryzowanego źródła, z pełną dokumentacją producenta. Przed zabiegiem pacjent ma prawo zapytać o nazwę handlową preparatu, producenta i numer serii. Profesjonalista powinien być gotów okazać opakowanie z widoczną etykietą i ulotką. Wątpliwości co do pochodzenia produktu są bezwzględnym przeciwwskazaniem do zabiegu – ryzyko jest niewspółmierne do ewentualnych korzyści.

Konsekwencje prawne i etyczny obowiązek personelu

W opisywanym przypadku właścicielka ośrodka działała bez odpowiednich licencji, a wyrok (46 miesięcy pozbawienia wolności) pokazuje, że wymiar sprawiedliwości traktuje takie czyny jako poważne przestępstwa. W polskich realiach, za podawanie preparatów nieznanego pochodzenia odpowiada przede wszystkim osoba wykonująca zabieg. Lekarz lub kosmetolog (w zakresie swoich uprawnień) ma nie tylko prawo, ale i etyczny oraz prawny obowiązek odmówić wykonania procedury, jeśli nie może potwierdzić legalności, jakości i sterylności preparatu. Dlatego też każdy gabinet powinien prowadzić szczegółową dokumentację preparatów: od dostawy, przez przechowywanie, po podanie pacjentowi.